Deeleconomie: een lust of een last?

Deeleconomie is van alle tijden. Vroeger gingen we naar de buren toe om iets te lenen, tegenwoordig doen we dit via het internet. Het concept is simpel: breng mensen die iets nodig hebben en mensen die iets over hebben met elkaar in contact. Lenen is het nieuwe kopen, de opkomst van de deeleconomie is niet te stoppen en is een uitkomst.

Maar is dit wel zo? Vertrouwen is een keyword voor deeleconomie. Hoe weet je zeker dat je de boormachine die je uitgeleend hebt weer terugkrijgt? En ben je verzekerd als je uitgeleende boormachine kapot gaat of niet meer terugkomt? Dit zijn vragen waar (potentiële) gebruikers van bijvoorbeeld Peerby mee worstelen.

Het grote voordeel van online uitleenbedrijven, zoals Peerby, is dat het gratis is. Om er zeker van te zijn dat je het product dat je uitleent terugkrijgt, vragen sommige gebruikers om een borg te betalen. Dit zijn afspraken die om de organisatie heen gaan en doen niet veel goeds aan het keyword ‘vertrouwen’.

Ook is het de vraag of we door deze mogelijkheden socialer worden. “Ontmoet je buurman en/of –vrouw”, “persoonlijk”, “samenbrengen van mensen” en “Help je buren” zijn kreten waar mee reclame gemaakt wordt. Het feit blijft dat je op deze manier het internet nodig hebt om je buren te ontmoeten en om met mensen in contact te komen. Dit lijkt eerder onpersoonlijk dan persoonlijk. Een boormachine of een bakfiets kan je ook lenen bij je ‘echte’ buren zonder het internet te gebruiken. Het enige wat je nodig hebt, is een deurbel en de moed om aan te bellen.

De term ‘deeleconomie’ kan in twijfel getrokken worden. Voor veel producten of diensten moet worden betaald en is dus helemaal niet gratis. Zo betaal je bij AirBnB voor een kamer die je huurt en stelt Uber vaste tarieven die je kan vragen als je iemand in je auto meeneemt.

Traditionele bedrijven klagen over de deeleconomie. Zo zijn taxibedrijven niet blij met Uber, hotels niet met AirBnB en horeca niet met Thuisafgehaald. Internetplatformen vervullen slechts een bemiddelende functie en ontlopen op deze manier veel regels waar traditionele bedrijven wel mee te maken hebben. Officiële hotels moeten aan veel brandveiligheids- en horecavoorschriften voeldoen en moeten toeristenbelasting betalen, terwijl op AirBnB iedereen zomaar zijn huis kan verhuren als hotelkamer. Hierdoor ontstaan ook illegale hotels (zoals in Amsterdam). Dit is volgens AirBnB niet haar verantwoordelijkheid. Zij zijn slechts een bemiddelende instantie.

De deeleconomie is iets wat de komende jaren nog zal blijven groeien, maar de vraag is in welke vorm het gaat groeien en hoe de regelgeving aangepast wordt op zulke internetplatformen. Vermoedelijk blijft het nog jaren steggelen over de juiste regels voor deze nieuwe vorm van economische activiteit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s